Al 50 jaar actief

Tafeltennisvereniging PJS is al ruim vijftig jaar actief binnen de tafeltenniswereld. Om een overzicht te schetsen van de gehele historie is een onmogelijke zaak. We hebben gekozen voor wat kenmerkende zaken die model staan voor onze vereniging door de jaren heen.

Historie van PJS

In 1954 is in de parochie van Onze Lieve Vrouwe in Vught Noord de PJS opgericht. PJS stond voor Parochiele Jeugdsocieteit (later gewijzigd in Parochiele Jeugd Stichting).
De PJS organiseerde van alles voor de jeugd, zoals gymnastiek, toneel, ballet, handenarbeid, ruilclub, scouting, judo, de befaamde Oranje-fietsrally op Koninginnedag en ook werd een tafeltennisverengiging opgericht (ere-voorzitter Joop is er nog lid geweest). Deze tafeltennisclub heeft bestaan tot 1960 en werd toen gestopt omdat er nog maar acht leden waren.

Echter reeds in 1962 werd er onder de bezielende leiding van een nieuwe jonge kapelaan Dumoulin een herstart gemaakt: onze huidige vereniging! Het PJS hoofdbestuur stelde een startkapitaal beschikbaar van maar liefst 46 gulden. Er waren nog tafeltennistafels van de vorige vereniging. En deze vier tafels bestonden uit ieder twee schragen, daarop twee losse balken en daar weer op twee losse tafelbladen. Elke speelavond moest elke tafel worden opgebouwd en weer worden afgebroken, want de zaal had meer gebruikers. Er is wat afgesjouwd. Maar....er werden wel nieuwe netjes aangeschaft.
Van sportkleiding was nog geen sprake: een paar gympies is al heel wat. Begonnen werd met 11 jeugdleden en maar liefst 7 leiders en leidsters.
In het najaar van 1962 wordt reeds deelgenomen aan de NTTB-competitie door de jeugdleden met een drietal teams. En ook een drietal leiders neemt als seniorteam nog even deel aan de competitie.
Van de eerste 11 jeugdleden zijn er nog steeds drie lid: Hans en Henk Romme en Johan Verdonk.

In 1963 zijn er reeds 25 leden en vinden de eerste clubkampioenschappen plaats met als eerste kampioen Henk Romme. Hiervan wordt uitvoerig verslag gedaan in het Brabants Dagblad met foto en al. Dat krijg je als de de hoofdredacteur tevens voorzitter is van het PJS hoofdbestuur.
Er geven zich ook meisjes op als jeugdlid van de club, maar hoe moest dat nou? Besloten werd dat zij konden spelen in de kleine voorzaal (waar nu de toiletgroep is). Dit heeft echter niet lang geduurd. Al snel werd er gemengd gespeeld, te meer omdat enkele meisjes (de zusjes Kuijs) een hele goeie bal sloegen.
Vanaf 1965 worden we een echte vereniging. Er nemen veel teams deel aan de NTTB-competitie. Er komt een betaalde trainer. Sportkleding tijdens de competitie wordt verplicht. Op het shirt komt een heus embleem met het logo van PJS, geborduurd in de handwerklessen van de nonnen op school.
De zaal werd op zondag (training na de hoogmis: van 11 tot 1 uur), maar ook op de dagen maandag, dinsdag, vrijdag en zaterdag gebruikt. Het peil vloog omhoog.
In 1966 wordt er een heus jeugdbestuur gevormd, waarbij Joop van Hooft de coordinator wordt naar het hoofdbestuur.

De PJS tafeltennisvereniging is het snelst groeende onderdeel van PJS, waarvan elke maand uitgebreid verslag wordt gedaan.
PJS tafeltennis staat op de kaart en zal dan tot op de dag van vandaag blijven!!!


DE BAR VAN PJS

Zoals het bij elke vereniging is, zonder bar geen vereniging! Op de eerste plaats om de leden wat meer te kunnen bieden dan alleen sport: sociale contacten heeft iedereen nodig. Op de tweede plaats kan de contributie zonder bar niet zo laag worden gehouden als het al jarenlang het geval is en kan er niets worden besteed aan het onderhoud van onze zaal.

Maar het is allemaal anders begonnen. De eerste jaren van ons bestaan was er niks. Alleen water uit de kraan om je vochtverlies aan te vullen. Daarna uitsluitend frisdrank uit de grote fles met plastic bekertje om het vochtverlies wat gezelliger te kunnen aanvullen. Nog zeker geen alcoholica, want we waren een JEUGDvereniging.
Maar jeugdleden worden senioren en om die senioren te kunnen behouden kwamen de eerste flesjes bier op de toog. Veilig en uit het zicht van het PJS-hoofdbestuur opgeborgen in de diepe donkere kelder. Zo heeft menig lid hier leren drinken.
Maar tijden veranderen en nu hangt er een keurige prijslijst met het assortiment naast de bar. De bar is een wezenlijk onderdeel van PJS geworden.

We vragen ons af of Solar zich bij ons had aangesloten zonder de huidige barfaciliteiten. Wie weet er nog van de spaaractie van kroonkurken voor het goede doel? En dat goede doel was een rolstoel die de brouwerij ter beschikking zou stellen bij inlevering van zoveel duizend kroonkurken.
Iedereen was enthousiast en de bieromzet steeg en steeg. De kroonkurken werden bewaard en opgeborgen in een jutezak weer in onze diepe donkere kelder. Na verloop van tijd raakte de jutezaak barstensvol met doppen. Maar hoe en waar in te leveren? Niemand die van iets wist: de brouwerij niet, Kluijtmans Groothandel niet, niemand dus. Jaren later is de zak met roest opgeruimd. Niet bekend is wat de schroothandel er nog voor heeft geboden. Wat misschien ook niet zo bekend is dat in de hoogtijdagen van PJS onze bar een zodanige bekendheid genoot, dat omliggende horecagelegenheden bang waren voor concurrentie. Dat heeft tot menig scheef oog geleid naar onze club. Daar was echter geen reden voor, want voorzitter Joop hanteerde strikte sluitingstijden. Althans toen hij nog werkte en er 's morgens vroeg uit moest.

Contributie
Het begon allemaal met 50 cent contributie per maand per lid. Senioren waren er nog niet.
En die 50 cent werd elke maand keurig netjes aan huis opgehaald. Nee van overmaken per bank of giro had toen nog niemand gehoord.
De 50 cent van toen is nu een bedrag van 3 tot 5 euro, naar gelang je recreant bent of competitiespeler.


Oud papier
PJS zou geen PJS zijn, als er niet wordt geschreven over oude kranten, tijdschriften, dozen en verpakkingen enz. enz.
Om het budget te vergroten werd in oktober 1970 namelijk begonnen met de inzameling van oud papier etc. In die jaren was dit een heel gebruikelijk verschijnsel bij tal van verenigingen.
En dat hebben we met z'n allen geweten:
- de penningsmeester, die zeer gelukkig werd met de vaak forse opbrengsten;
- de voorzitter vanwege zijn maandelijkse pogingen genoeg leden op te trommelen en daarnaast te volharden in het zelf consequent het goede voorbeeld te geven;
- het (kleine) groepje leden dat zonder morren elke maand weer present was;
- de zaal, die dankzij de opbrengsten er steeds fraaier uit kwam te zien;
- de vereniging, die zonder oud papier wellicht niet zijn 50e verjaardag gehaald zou hebben.

Begonnen met een opbrengst van 3000 kilo in 1970, steeg het volume al snel naar 7000 en verder naar 9000 tot 10.000 kilo per maand. Jammer genoeg schommelt de opbrengst per kilo ook nogal. Soms slechts enkele centen,maar ook geruimte tijd 15 cent of zelfs nog wel eens meer. Een geweldige bron van inkomsten voor een kleine vereniging als de onze.

Elke laatste zaterdag van de maand rijdt stipt op tijd de bekende vrachtwagen van de firma Koenen voor onze zaal met achter het stuur onze onvolprezen Toon. Altijd goed gehumeurd kent hij elk plekje waar onze klanten hun papier neer zetten. Er is een forse bel aangeschaft om de klanten te waarschuwen over de komst van de ophaaldienst.